Mi Marathi

मी मराठी म्हणजे काय

दूरचित्रवाणीच्या प्रत्येक वाहिनीकडे एक कार्यक्रम पत्रिका असते: कोणता कार्यक्रम कधी, आणि किती वेळ. सकाळचा अर्धा तास, दुपारचा तासभर, आणि रात्रीचा अडीच-तीन तासांचा मोठा चित्रपट. मी मराठी ही 150 मराठी चित्रपटांची अशीच एक पत्रिका आहे, पण तिचा नियम घड्याळावर आधारित आहे: प्रत्येक चित्रपट त्याच्या लांबीनुसार एका स्लॉटमध्ये बसवला आहे. तुमच्याकडे दीड तास असो किंवा पूर्ण संध्याकाळ, त्या वेळेत बसणारा मराठी चित्रपट इथे लगेच सापडतो.

या पत्रिकेत सर्वात लहान चित्रपट पेन्शन आहे, 90 मिनिटांचा, आणि सर्वात लांब राजा शिवाजी, 195 मिनिटांचा, म्हणजे सव्वातीन तास. या दोन टोकांच्या मध्ये 126 चित्रपट दहा स्लॉटमध्ये मांडले आहेत, लहान आधी. आणि 22 चित्रपटांची लांबी TMDB या चित्रपटांच्या जागतिक माहितीकोशात अजून नोंदायची आहे; त्यांच्यासाठी वेळ जाहीर व्हायची हे दोन स्वतंत्र स्लॉट आहेत.

प्रत्येक चित्रपटाचे शीर्षक देवनागरीत आहे आणि कथासार मराठीत लिहिलेले आहे. प्रत्येक पोस्टरखाली त्याची लांबी तास आणि मिनिटांत दिसते, उदा. 2 तास 19 मि., जशी वाहिनीच्या पत्रिकेत प्रत्येक कार्यक्रमापुढे त्याची वेळ असते. आणि प्रत्येक चित्रपटाच्या पानावर आत्ता पाहा हे बटण आहे, जे तुमच्या देशात तो चित्रपट कुठे पाहता येतो ते JustWatch वर दाखवते.

हा लेख त्या पत्रिकेचा फेरफटका आहे. आधी पत्रिका कशी रचली ते पाहू, मग लहान स्लॉटपासून मोठ्या स्लॉटकडे जाऊ, वाटेत दशकानुसार बदलत गेलेली चित्रपटांची लांबी, गोल आकड्यांचे गमतीदार प्रेम आणि दिग्दर्शकांच्या सवयी पाहू, आणि शेवटी आकडे, रेटिंग, शोध आणि वापराच्या टिप्स.

पहिल्यांदा आलात? मी मराठीवर सुरुवात करा हे पान आणि मी मराठी कसे वापरावे ही मार्गदर्शिका आधी वाचा.

कार्यक्रम पत्रिका कशी रचली

या पत्रिकेचा पहिला नियम: लांबी. TMDB वर प्रत्येक चित्रपटाची लांबी मिनिटांत नोंदलेली असते, आणि त्याच आकड्यावरून चित्रपटाचा स्लॉट ठरतो. 150 पैकी 128 चित्रपटांची लांबी नोंदलेली आहे. या 128 चित्रपटांसाठी दहा स्लॉट आहेत, आणि त्यांच्या सीमा अशा आखल्या आहेत की प्रत्येक स्लॉटमध्ये नऊ ते सतरा चित्रपट येतील.

म्हणून स्लॉटची रुंदी बदलती आहे. जिथे चित्रपट दाट आहेत, तिथे स्लॉट अरुंद: 140 ते 142 मिनिटांचा स्लॉट फक्त तीन मिनिटांचा, आणि त्यात अकरा चित्रपट. जिथे चित्रपट विरळ आहेत, तिथे स्लॉट रुंद: 110 मिनिटांपर्यंतचा पहिला स्लॉट वीस मिनिटांचा, 90 ते 110, आणि त्यात सोळा चित्रपट. शेवटचा स्लॉट 151 मिनिटांपासून थेट 195 पर्यंत पसरलेला आहे, कारण इतके लांब चित्रपट मोजकेच आहेत: नऊ.

दुसरा नियम: लहान आधी. प्रत्येक स्लॉटमध्ये चित्रपट लांबीच्या चढत्या क्रमाने आहेत, आणि सारख्या लांबीचे चित्रपट असतील तर नवा आधी. उदा. 150 मिनिटांच्या सात चित्रपटांमध्ये 2008 चा सखी सर्वात आधी आणि 1982 चा दोन बायका फजिती ऐका सर्वात शेवटी.

तिसरा नियम: वेळ जाहीर व्हायची. ज्या 22 चित्रपटांच्या लांबीचा रकाना TMDB वर रिकामा आहे, त्यांना अंदाजाने कुठेतरी बसवण्यापेक्षा त्यांचे दोन स्वतंत्र स्लॉट केले आहेत: 1977 ते 2009 मधले नऊ, आणि 2010 ते 2025 मधले तेरा. या दोन स्लॉटमध्ये चित्रपट प्रदर्शनाच्या तारखेनुसार आहेत, नवे आधी, आणि त्यांच्या पोस्टरखाली लांबीऐवजी प्रदर्शनाचे वर्ष दिसते.

या बारा स्लॉटचे तीन विभाग आहेत: लहान स्लॉट, म्हणजे 135 मिनिटांपर्यंतचे पाच स्लॉट आणि 70 चित्रपट; मोठे स्लॉट, म्हणजे 136 मिनिटांपासूनचे पाच स्लॉट आणि 58 चित्रपट; आणि वेळ जाहीर व्हायची, दोन स्लॉट आणि 22 चित्रपट. त्याचबरोबर तीन विशेष कार्यक्रम आहेत: हास्याचा कट्टा, म्हणजे विनोदी चित्रपट; प्रेमकथा; आणि ऐंशीचे दशक. हास्याचा कट्टा हे नाव मी मराठी वाहिनीवरच्या एका लोकप्रिय कार्यक्रमावरून घेतले आहे.

पत्रिकेचे सगळे नियम एका पानावर: कार्यक्रम पत्रिका कशी रचली.

110 मिनिटांपर्यंत: झटपट कार्यक्रम

पहिला स्लॉट हाती थोडा वेळ असलेल्यांसाठी आहे: 90 ते 110 मिनिटांचे सोळा चित्रपट. आणि गंमत म्हणजे या स्लॉटमधले सगळे सोळा चित्रपट 2006 किंवा त्यानंतरचे आहेत. जुन्या मराठी चित्रपटांना दोन तासांहून अधिक वेळ लागायचा; लहान, घट्ट बांधणीचे चित्रपट हे नव्या काळाचे वैशिष्ट्य आहे.

स्लॉटची सुरुवात पेन्शन पासून होते, 90 मिनिटे, 2019: बाळू, त्याची आई आणि आजी, आणि आजोबांची दरमहा आठशे रुपयांची पेन्शन. त्यानंतर 2009 चे दोन चित्रपट: सतीश मनवर यांचा गाभ्रीचा पाऊस, 95 मिनिटे, दुष्काळात पावसाची वाट पाहणारा किसना; आणि सचिन कुंडलकर यांचा गंध, 96 मिनिटे, एका गंधाने जोडलेल्या तीन कथा. मग तिचं शहर होणं, 98 मिनिटे, 2024.

पाचव्या क्रमांकावर एक मोठे नाव आहे: मुंबई पुणे मुंबई, 101 मिनिटे. मुंबईची गौरी आणि पुण्याचा गौतम यांचा एक दिवस, फक्त दोन पात्रे आणि पुण्याचे रस्ते. या मालिकेचा हा पहिला भाग सर्वात लहान आहे; दुसरा भाग 149 मिनिटांचा आणि तिसरा 144 मिनिटांचा, म्हणजे तीन भाग तीन वेगवेगळ्या स्लॉटमध्ये. पहिल्या भागाला बारा मते आणि 7.4 रेटिंग आहे.

या स्लॉटमधला सर्वाधिक मते मिळालेला चित्रपट वाळवी आहे, 106 मिनिटे, 13 मते. परेश मोकाशी यांची ही डार्क कॉमेडी एका योजनेमुळे चार माणसांच्या आयुष्यात उडणाऱ्या गोंधळाची गोष्ट घट्ट बांधणीत सांगते. त्याच्या जोडीला दोन थरारपट: सविता दामोदर परांजपे, 108 मिनिटे, आणि टेक केअर गुड नाईट, 110 मिनिटे. विशेष म्हणजे हे दोन्ही चित्रपट 31 ऑगस्ट 2018 या एकाच दिवशी प्रदर्शित झाले, आणि दोन्ही या पहिल्याच स्लॉटमध्ये आहेत.

उरलेल्या कार्यक्रमांत बळी, 103 मिनिटे, विशाल फुरिया यांचा भयपट; वजनदार, 109 मिनिटे, प्रिया बापट आणि सई ताम्हणकर; कच्चा लिंबू, 110 मिनिटे, 9.5 रेटिंगसह, या स्लॉटमधले सर्वोच्च रेटिंग; आणि रानभूल, शेवरी, थोडं तुझं थोडं माझं, गोष्ट छोटी डोंगराएवढी आणि महेश मांजरेकर यांचा शिक्षणाच्या आयचा घो!, 103 मिनिटे. एका संध्याकाळी दोन चित्रपट पाहायचे असतील, तर हा स्लॉट योग्य आहे.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 110 मिनिटांपर्यंत. संपूर्ण विभाग: लहान स्लॉट, आणि त्याची मार्गदर्शिका लहान स्लॉट. पाच सर्वात लहान चित्रपट: सर्वात लहान चित्रपट.

111 ते 120 मिनिटे: दोन तासांचा स्लॉट

दुसरा स्लॉट हा पत्रिकेतला सर्वात भरलेला आहे: 111 ते 120 मिनिटांचे सतरा चित्रपट. दोन तासांच्या आत संपणारे हे चित्रपट दूरचित्रवाणीच्या एका ठरलेल्या स्लॉटसारखेच आहेत: जाहिरातींसह अडीच तास, आणि रात्री वेळेत झोप.

या स्लॉटमध्ये दोन चित्रपट 114 मिनिटांचे आहेत, आणि दोघेही पत्रिकेतल्या सर्वोच्च रेटिंगच्या चित्रपटांपैकी आहेत. जोगवा, 2009, राजीव पाटील यांचा, देवीच्या सेवेला वाहिलेल्या सुलीची आणि तायप्पाची गोष्ट, मुक्ता बर्वे आणि उपेंद्र लिमये; आठ मते आणि 8.5 रेटिंग. आणि दे धक्का, 2008, अतुल काळे यांचा, कोल्हापूरहून मुंबईला जुन्या टमटममधून निघालेले जाधव कुटुंब; पाच मते आणि 8.6 रेटिंग.

या स्लॉटचा शेवट 120 मिनिटांच्या सात चित्रपटांनी होतो, आणि त्यांत चौतीस वर्षांचा प्रवास आहे: 2021 चा बस्ता, 2018 चे राक्षस आणि गुलाबजाम, 2017 चा बापजन्म, 2009 चा गल्लीत गोंधळ, दिल्लीत मुजरा, 1989 चा बाळाचे बाप ब्रह्मचारी आणि 1987 चा दे दणा दण. सचिन कुंडलकर यांचा गुलाबजाम हा लंडनहून पुण्यात स्वयंपाक शिकायला आलेल्या आदित्यची गोष्ट, सात मतांसह; आणि महेश कोठारे यांचा दे दणा दण हा हवालदार लक्ष्याच्या अंगात आलेल्या अचाट शक्तीचा धमाका.

मधल्या भागात डॉ. प्रकाश बाबा आमटे: द रिअल हिरो आहे, 119 मिनिटे, नाना पाटेकर प्रकाश आमटे यांच्या भूमिकेत, सात मतांसह. त्याच्या शेजारी झपाटलेला 2, 119 मिनिटे: वीस वर्षांनी परतलेला तात्या विंचू. पहिला झपाटलेला 150 मिनिटांचा होता; दुसरा भाग 31 मिनिटांनी लहान आहे. उरलेल्या कार्यक्रमांत मंगला, गुलमोहर, झिंग चिक झिंग, मृणाल कुलकर्णी यांचा सहेला रे, रेशीम गाठ आणि 1995 चा अबोली.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 111 ते 120 मिनिटे.

121 ते 125 मिनिटे: सव्वादोन तास

तिसरा स्लॉट पाच मिनिटांचा आहे, 121 ते 125, आणि त्यात बारा चित्रपट आहेत. यातले सहा चित्रपट नेमके 125 मिनिटांचे आहेत, म्हणजे सव्वादोन तास. या स्लॉटमधले सगळे चित्रपट 2004 किंवा त्यानंतरचे आहेत, आणि त्यांत एकदम वेगवेगळ्या चवी आहेत.

स्लॉटची सुरुवात केदार शिंदे यांच्या मुक्काम पोस्ट लंडन पासून होते, 121 मिनिटे: आईच्या मृत्यूनंतर वडिलांच्या शोधात थेट लंडनला निघालेला गावातला वैज्या. मग 122 मिनिटांचे दोन चित्रपट: जिलबी, 2025, भ्रष्ट इन्स्पेक्टरचा गुन्हेगारी थरारपट; आणि पुन्हा गोंधळ पुन्हा मुजरा, 2014, मकरंद अनासपुरे यांचा राजकीय विनोद. 123 मिनिटांचे दोन: शटर, मल्याळम चित्रपटाचा रिमेक, आणि सुनील सुकथनकर यांचा देवराई, स्किझोफ्रेनियाशी झुंजणाऱ्या शेषची गोष्ट, 7.7 रेटिंगसह.

बालगंधर्व, 124 मिनिटे, रवी जाधव यांचा, सुबोध भावे शीर्षकभूमिकेत; आठ मतांसह या स्लॉटमधला सर्वाधिक मते मिळालेला चित्रपट. आणि मग 125 मिनिटांचे सहा: 2026 चा बोल बोल राणी, पत्रकार आभास आणि मायाची गूढ कथा; 2014 चा पोस्टकार्ड; 2010 चा आघात, विक्रम गोखले यांनी दिग्दर्शित केलेला; 2008 चा दोघात तिसरा आता सगळं विसरा; 2007 चा साडे माडे तीन, कुरळे गॅरेजचे तीन भाऊ, 9.0 रेटिंगसह; आणि 2004 चा चतुर नवरा चिकणी बायको.

या स्लॉटमध्ये दोन चित्रपटांना 10.0 रेटिंग आहे, बोल बोल राणी आणि आघात, प्रत्येकी एका मतावर. पत्रिकेच्या एकूण पाच 10.0 रेटिंगपैकी दोन इथे आहेत. मतांची संख्या लहान असताना असे रेटिंग पहिल्या प्रतिसादाचे प्रतिबिंब असते, आणि म्हणून ते मतांच्या संख्येसोबत वाचणे योग्य.

दोन्ही स्लॉटची पूर्ण पाने: 121 ते 125 मिनिटे आणि 126 ते 130 मिनिटे.

126 ते 130 मिनिटे: नऊ चित्रपटांचा स्लॉट

चौथा स्लॉट लहान स्लॉटमधला सर्वात हलका आहे: नऊ चित्रपट. पण त्यात लोकप्रिय नावे आहेत. मुरांबा, 128 मिनिटे, 2017: आलोक आणि इंदूचे नाते संपते आणि आई-वडील मुलांशी त्यांच्याच भाषेत बोलू पाहतात; दहा मते आणि 8.1 रेटिंग, या स्लॉटमधले सर्वाधिक. आणि 130 मिनिटांचे चार चित्रपट: भिकारी, तू ही रे, मितवा आणि महेश कोठारे यांचा माझा छकुला, 1994, मुंबईत हरवलेल्या छोट्या आदीची गोष्ट.

उरलेले चार म्हणजे डावपेच, 126 मिनिटे, मकरंद अनासपुरे आणि भरत जाधव; सचिन पिळगांवकर यांचा एकापेक्षा एक, 126 मिनिटे, 1990; श्रीदेवी प्रसन्न, 127 मिनिटे, सई ताम्हणकर आणि सिद्धार्थ चांदेकर; आणि खुर्ची सम्राट, 129 मिनिटे. स्वप्नील जोशी या स्लॉटमध्ये तीनदा दिसतात: भिकारी, तू ही रे आणि मितवा, आणि तिन्ही चित्रपट नेमके 130 मिनिटांचे.

131 ते 135 मिनिटे: लहान स्लॉटचा शेवट

पाचवा स्लॉट लहान स्लॉटचा शेवटचा आहे, 131 ते 135 मिनिटे, आणि त्यात सोळा चित्रपट आहेत, 1983 ते 2019 या छत्तीस वर्षांतले. आतापर्यंतच्या स्लॉटमध्ये नवे चित्रपट जास्त होते; इथे जुने आणि नवे जवळजवळ बरोबरीने भेटतात. ऐंशीच्या दशकातले तीन, नव्वदीचे चार, 2000 च्या दशकातले चार आणि 2010 नंतरचे पाच.

या स्लॉटमधला सर्वात लोकप्रिय चित्रपट काय द्याचं बोला आहे, 133 मिनिटे, 2005: दोन मित्र एका गुन्ह्यात अडकतात आणि पहिल्या विजयाची वाट पाहणारा वकील केशव कुंथलगिरीकर त्यांचा खटला लढवतो. मकरंद अनासपुरे वकिलाच्या भूमिकेत; सात मते आणि 7.7 रेटिंग. त्याच्या बरोबरीने सात मते असलेला चित्रपट महेश कोठारे यांचा पछाडलेला, 135 मिनिटे, 2004: झपाटलेल्या वाड्यात राहायला आलेले तीन मित्र.

2004 मधला आणखी एक चित्रपट याच स्लॉटमध्ये आहे: सचिन पिळगांवकर यांचा नवरा माझा नवसाचा, 134 मिनिटे, नवस फेडण्यासाठी एसटीने गणपतीपुळ्याला निघालेले व्हॅकी आणि भक्ती, आणि कंडक्टरच्या भूमिकेत अशोक सराफ; 8.5 रेटिंग. त्याच्या दुसऱ्या भागाची लांबी TMDB वर अजून नोंदायची आहे, म्हणून तो वेळ जाहीर व्हायची या स्लॉटमध्ये आहे.

135 मिनिटांचे पाच चित्रपट या स्लॉटचा शेवट करतात: 2017 चा हृदयांतर, 9.0 रेटिंगसह; पछाडलेला; 1994 चा यज्ञ; 1988 चा एक गाडी बाकी अनाडी, एका विलक्षण गाडीची गोष्ट, 10.0 रेटिंग एका मतावर; आणि 1983 चा बायको असावी अशी. त्याआधी अनुराधा आणि डॉक्टर डॉक्टर, प्रत्येकी 131 मिनिटे; फ्रेंड्स आणि टाइम प्लीज, प्रत्येकी 132; मज्जाच मज्जा, 132; स्माईल प्लीज, धागेदोरे आणि माया ममता, प्रत्येकी 133; आणि नाना मामा, 134.

लहान स्लॉटचे पाचही स्लॉट मिळून 70 चित्रपट होतात, म्हणजे लांबी नोंदलेल्या 128 पैकी निम्म्याहून अधिक. सव्वादोन तासांच्या आसपासचा चित्रपट हा मराठी चित्रपटाचा सर्वसाधारण आकार आहे, आणि पत्रिकेची मध्यगा, म्हणजे बरोबर मधली लांबी, 134 मिनिटे आहे.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 131 ते 135 मिनिटे.

136 ते 139 मिनिटे: मोठ्या स्लॉटची सुरुवात

आता मोठ्या स्लॉटकडे वळू. सहावा स्लॉट 136 ते 139 मिनिटांचा आहे, तेरा चित्रपटांसह, आणि इथून पत्रिकेचा तोल जुन्या काळाकडे झुकू लागतो. लहान स्लॉटमधल्या 70 पैकी 58 चित्रपट 2000 किंवा त्यानंतरचे होते; मोठ्या स्लॉटमधल्या 58 पैकी 25 चित्रपट ऐंशी आणि नव्वदीच्या दशकातले आहेत.

या स्लॉटमधला सर्वात गाजलेला चित्रपट अशी ही बनवा बनवी आहे, 137 मिनिटे, 1988. घरमालकीण फक्त विवाहित जोडप्यांनाच घर देते, म्हणून दोन भाऊ आपल्या दोन मित्रांना बायका बनवून घरात आणतात. सचिन पिळगांवकर दिग्दर्शित, अशोक सराफ, लक्ष्मीकांत बेर्डे आणि सचिन पिळगांवकर; बारा मते आणि 7.9 रेटिंग. त्याच्या शेजारी 137 मिनिटांचे आणखी दोन: 2019 चा गर्लफ्रेंड आणि 1989 चा राजानं वाजवला बाजा, 9.0 रेटिंगसह, आणि 1980 चा सुळावरची पोळी.

139 मिनिटांचे पाच चित्रपट या स्लॉटचा शेवट करतात, आणि त्यांत एक मोठी बातमी आहे: उमेश विनायक कुलकर्णी यांचा देऊळ, 2011, साध्या भोळ्या केशाला गावात देव प्रकटल्याचा साक्षात्कार; दहा मते आणि 8.4 रेटिंग. त्याच लांबीचे इतर चार: नाच गं घुमा, 2024; ओम राऊत यांचा लोकमान्य: एक युगपुरुष, 2015; घात प्रतिघात, 2007; आणि माहेरची साडी, 1991, अलका कुबल यांचा गाजलेला कौटुंबिक चित्रपट.

स्लॉटच्या सुरुवातीला प्रतिबिंब आणि उलाढाल, प्रत्येकी 136 मिनिटे, आणि मध्ये डबल सीट आणि जत्रा: ह्यालागाड रे त्यालागाड, प्रत्येकी 138. या एका स्लॉटमध्ये रहस्यमय वाडा, चोरीला गेलेली सोन्याची ढाल, मुंबईतल्या घराचे स्वप्न आणि दोन गावांची जत्रा, असे चार वेगळे जग भेटतात.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 136 ते 139 मिनिटे. संपूर्ण विभाग: मोठे स्लॉट, आणि त्याची मार्गदर्शिका मोठे स्लॉट.

140 ते 142 मिनिटे: तीन मिनिटांचा स्लॉट

सातवा स्लॉट पत्रिकेतला सर्वात अरुंद आहे: फक्त तीन मिनिटे, 140 ते 142, पण त्यात अकरा चित्रपट आहेत. 140 मिनिटांचे तीन, 141 चे तीन आणि 142 चे पाच. म्हणजे सव्वादोन तासांच्या थोडे पुढे गेलेले चित्रपट मराठीत भरपूर आहेत.

या स्लॉटमधला सर्वाधिक मते मिळालेला चित्रपट मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय आहे, 141 मिनिटे, 2009: मुंबईत हरवल्यासारखा वाटणारा दिनकर मारुती भोसले, आणि त्याच्या आयुष्यात अवतरलेले शिवाजी महाराज. सचिन खेडेकर आणि महेश मांजरेकर; 13 मते, पत्रिकेतली सर्वोच्च संख्या, वाळवी आणि वेड यांच्या बरोबरीने. त्याच लांबीचे आणखी दोन: महेश कोठारे यांचा खतरनाक, 2000, गुप्तहेर लक्ष्या आणि सिरियल किलरचा पाठलाग; आणि संजय सूरकर यांचा आपली माणसं, 1993.

140 मिनिटांचे तीन चित्रपट: मीडियम स्पाइसी, 2022, मुंबईतल्या एका तरुण शेफची प्रेमकथा; गाढवाचं लग्न, 2007, लोकनाट्यावर आधारित विनोदी चित्रपट; आणि गुलमाल, 2006. आणि 142 मिनिटांचे पाच: ओले आले, 2024, नाना पाटेकर आणि सिद्धार्थ चांदेकर यांचा बाप-लेकाचा प्रवास; लढाई, 1999; नवसाचं पोर, 1998; प्रेमासाठी वाट्टेल ते, 1987; आणि सचिन पिळगांवकर यांचा नवरी मिळे नवऱ्याला, 1984.

या स्लॉटमध्ये चाळीस वर्षांचा पट आहे, 1984 ते 2024, आणि सगळ्या प्रकारचे चित्रपट: प्रेमकथा, विनोद, कौटुंबिक नाट्य, थरार आणि इतिहासाचा स्पर्श. 140 मिनिटांच्या आसपासची लांबी प्रत्येक काळात लोकप्रिय राहिली आहे, हे हा स्लॉट स्पष्टपणे दाखवतो.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 140 ते 142 मिनिटे.

143 ते 145 मिनिटे: नऊ चित्रपट

आठवा स्लॉट 143 ते 145 मिनिटांचा आहे, नऊ चित्रपटांसह. यातले पाच चित्रपट नेमके 145 मिनिटांचे आहेत, आणि त्यांतले दोन महेश कोठारे यांचे: थरथराट, 1989, ज्यात एक पोलीस अधिकारी आणि एक पत्रकार गावाला गुन्हेगारीतून मुक्त करतात; आणि धांगड धिंगा, 1999, खोटे बोलून खटले जिंकणाऱ्या वकील लक्ष्याला एका अशिलासाठी खरे बोलावे लागते. दोन्हींत लक्ष्मीकांत बेर्डे.

145 मिनिटांचा आणखी एक चित्रपट विशेष आहे: जब्बार पटेल यांचा एक होता विदुषक, 1992. तमाशातल्या नर्तकीचा मुलगा आबुराव प्रतिभावान विदूषक बनतो, आणि प्रसिद्धी त्याला आपल्या माणसांपासून दूर नेते. लक्ष्मीकांत बेर्डे यांची ही गंभीर भूमिका 8.0 रेटिंगसह आहे, या स्लॉटमधले सर्वोच्च. उरलेले दोन 145 मिनिटांचे: महेश मांजरेकर यांचा फक्त लढ म्हणा, 2011, आणि जसा बाप तशी पोरं, 1996.

स्लॉटची सुरुवात मुंबईचा डबेवाला पासून होते, 143 मिनिटे, 2007: मुंबईतल्या ऑफिसांमध्ये वेळेवर डबे पोचवणारा नाम्या. त्याच लांबीचा माहेरचा आहेर, 1993. आणि 144 मिनिटांचे दोन: महेश मांजरेकर यांचा जुनं फर्निचर, 2024, आणि सतीश राजवाडे यांचा मुंबई पुणे मुंबई 3, 2018, गौतम आणि गौरीचा तिसरा भाग.

या स्लॉटमध्ये महेश मांजरेकर दिग्दर्शक म्हणून दोनदा आहेत: फक्त लढ म्हणा आणि जुनं फर्निचर, तेरा वर्षांच्या अंतराने, पण लांबीत फक्त एका मिनिटाचा फरक. त्यांचे इतर दोन चित्रपट वेगळ्या टोकांवर आहेत: शिक्षणाच्या आयचा घो!, 103 मिनिटे, पहिल्या स्लॉटमध्ये, आणि काकस्पर्श, 147 मिनिटे, पुढच्या स्लॉटमध्ये.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 143 ते 145 मिनिटे.

146 ते 150 मिनिटे: अडीच तासांचा स्लॉट

नववा स्लॉट 146 ते 150 मिनिटांचा आहे, सोळा चित्रपटांसह, आणि मोठ्या स्लॉटमधला हा सर्वात लोकप्रिय स्लॉट आहे: त्याच्या चित्रपटांना मिळून 68 मते आहेत, कोणत्याही स्लॉटपेक्षा अधिक. कारण इथे तीन मोठी नावे आहेत: वेड, 148 मिनिटे, 13 मते; दुनियादारी, 148 मिनिटे, 12 मते; आणि झपाटलेला, 150 मिनिटे, 11 मते.

या स्लॉटमध्ये सात चित्रपट नेमके 150 मिनिटांचे आहेत, म्हणजे बरोबर अडीच तास, आणि 150 ही पत्रिकेतली सर्वात आवडती लांबी आहे, 120 मिनिटांच्या बरोबरीने. ते सात चित्रपट, नव्यापासून जुन्याकडे: सखी, 2008; महेश कोठारे यांचा खबरदार, 2005; झपाटलेला, 1993; सचिन पिळगांवकर यांचे भुताचा भाऊ, 1989, आणि गंमत जम्मत, 1987; खट्याळ सासू नाठाळ सून, 1987; आणि दोन बायका फजिती ऐका, 1982, 10.0 रेटिंग एका मतावर. सात पैकी पाच चित्रपट 1993 किंवा त्याआधीचे आहेत.

स्लॉटची सुरुवात 147 मिनिटांच्या चार चित्रपटांनी होते: महेश मांजरेकर यांचा काकस्पर्श, 2012; आई मला माफ कर, 2006; रमेश देव यांचा जीवा सखा, 1992; आणि महेश कोठारे यांचा पहिला दिग्दर्शित चित्रपट धुम धडाका, 1985. मग 148 मिनिटांचे वेड, दुनियादारी आणि जब्बार पटेल यांचा मुक्ता; आणि 149 मिनिटांचे दोन: क्रांतिज्योति विद्यालय मराठी माध्यम, 2026, आणि मुंबई पुणे मुंबई 2, 2015.

या स्लॉटमध्ये महेश कोठारे यांचे तीन चित्रपट आहेत: धुम धडाका, खबरदार आणि झपाटलेला. आणि सचिन पिळगांवकर यांचे दोन: भुताचा भाऊ आणि गंमत जम्मत. ऐंशी आणि नव्वदीच्या दशकातल्या मराठी विनोदी चित्रपटाचे हे दोन शिल्पकार अडीच तासांचा पूर्ण, भरगच्च कार्यक्रम देत असत, गाणी, धमाल आणि पाठलागासह.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 146 ते 150 मिनिटे.

150 मिनिटांहून मोठे: रात्रीचा मोठा चित्रपट

दहावा स्लॉट पत्रिकेचा शेवटचा लांबीचा स्लॉट आहे: 151 मिनिटांपासून पुढे, नऊ चित्रपट. दूरचित्रवाणीवर असे चित्रपट रविवारी दुपारी किंवा सणाच्या रात्री लागतात, जेव्हा सगळे कुटुंब एकत्र बसलेले असते. या नऊपैकी चार चित्रपटांना 8 किंवा अधिक रेटिंग आहे, आणि त्यांपैकी तीन इतिहास, संगीत आणि रंगभूमीच्या मोठ्या व्यक्तिरेखांवरचे आहेत.

सर्वात लांब राजा शिवाजी आहे, 195 मिनिटे, 2026: रितेश देशमुख यांनी दिग्दर्शित केलेली आणि त्यांनीच शिवाजी महाराजांच्या भूमिकेत साकारलेली स्वराज्याच्या उदयाची कथा. हा पत्रिकेतला एकमेव चित्रपट आहे जो तीन तासांहून मोठा आहे. त्याच्या आधी कट्यार काळजात घुसली, 162 मिनिटे, 2015, संगीत नाटकावर आधारित दोन गायकांच्या स्पर्धेची कथा; दहा मते आणि 8.9 रेटिंग, स्लॉटमधले आणि पाच किंवा अधिक मते असलेल्या सर्व चित्रपटांमधले सर्वोच्च.

161 मिनिटांचे दोन चित्रपट आहेत: हर हर महादेव, 2022, बाजीप्रभू देशपांडे यांची गोष्ट, 8.0 रेटिंग; आणि पैंजण, 1995, तमाशाच्या फडाची गोष्ट. आणि 159 मिनिटांचा चरित्रपट आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर, 2018, सुबोध भावे मराठी रंगभूमीच्या पहिल्या सुपरस्टारच्या भूमिकेत, 8.3 रेटिंग. सुबोध भावे यांचे तीनही चरित्रपट वेगवेगळ्या स्लॉटमध्ये आहेत: बालगंधर्व 124 मिनिटे, लोकमान्य: एक युगपुरुष 139 मिनिटे, आणि काशिनाथ घाणेकर 159 मिनिटे.

उरलेले चार: लेक चालली सासरला, 156 मिनिटे, 1984, अलका कुबल यांचा कौटुंबिक चित्रपट; समीर विद्वांस यांचा वायझेड, 155 मिनिटे, 2016, 7.7 रेटिंग; वाय, 153 मिनिटे, 2022, मुक्ता बर्वे यांचा थरारपट, दहा मतांसह; आणि महेश कोठारे यांचा धडाकेबाज, 151 मिनिटे, 1990, बाटलीतला जीन गंगाराम, 8.0 रेटिंग. महेश कोठारे यांचा हा पत्रिकेतला सर्वात लांब चित्रपट आहे.

या स्लॉटचे पूर्ण पान: 150 मिनिटांहून मोठे. पाच सर्वात लांब चित्रपट: सर्वात लांब चित्रपट.

वेळ जाहीर व्हायची: बावीस चित्रपट

प्रत्येक कार्यक्रम पत्रिकेत काही कार्यक्रमांपुढे वेळ नंतर जाहीर होईल असे लिहिलेले असते. या पत्रिकेतही असे 22 चित्रपट आहेत: TMDB वर त्यांच्या लांबीचा रकाना अजून रिकामा आहे. त्यांना अंदाजाने एखाद्या स्लॉटमध्ये बसवण्याऐवजी त्यांचे दोन स्लॉट केले आहेत, आणि प्रत्येक स्लॉटमध्ये चित्रपट प्रदर्शनाच्या तारखेनुसार, नवे आधी.

पहिला स्लॉट 1977 ते 2009 चा आहे, नऊ चित्रपटांसह. त्यात पत्रिकेतला सर्वात जुना चित्रपट आहे: दादा कोंडके यांचा राम राम गंगाराम, 1977, साध्यासुध्या गंगारामला मिळालेली संपत्ती आणि त्याने शेवटी निवडलेले साधे जीवन. त्याचबरोबर आम्ही दोघे राजा राणी, 1986; पांढरीची वारी, 1988; सचिन पिळगांवकर यांचा आत्मविश्वास आणि हमाल दे धमाल, दोन्ही 1989; जमलं हो जमलं, 1995; केदार शिंदे यांचा माझा नवरा तुझी बायको आणि सुबोध भावे यांचा क्षण, दोन्ही 2006; आणि गलगले निघाले, 2008.

दुसरा स्लॉट 2010 ते 2025 चा आहे, तेरा चित्रपटांसह, आणि त्यात काही लोकप्रिय नवे चित्रपट आहेत. फॅमिली कट्टा, 2016, सहा मतांसह, या दोन स्लॉटमधला सर्वाधिक मते मिळालेला चित्रपट; आम्ही दोघी, 2018, मुक्ता बर्वे आणि प्रिया बापट, पाच मते; गुलकंद, 2025, सई ताम्हणकर आणि प्रसाद ओक, चार मते. त्याचबरोबर नवरा माझा नवसाचा 2 आणि बाई गं, 2024; आपडी थापडी आणि सचिन कुंडलकर यांचा पाँडीचेरी, 2022; गोविंद निहलानी यांचा ती आणि इतर, 2017; लाल इश्क आणि बंध नायलॉनचे, 2016; नितीश भारद्वाज यांचा पितृऋण, 2013, 9.0 रेटिंगसह; आणि अगडबम व ती रात्र, 2010.

या स्लॉटमधल्या चित्रपटांच्या पोस्टरखाली लांबीऐवजी प्रदर्शनाचे वर्ष दिसते. TMDB वर कुणी लांबी नोंदवली की पुढच्या अद्ययावत आवृत्तीत तो चित्रपट त्याच्या योग्य स्लॉटमध्ये जाईल, आणि वेळ जाहीर व्हायची हा स्लॉट लहान होत जाईल.

दोन्ही स्लॉटची पाने: वेळ जाहीर व्हायची: 1977 ते 2009 आणि वेळ जाहीर व्हायची: 2010 ते 2025; संपूर्ण विभाग वेळ जाहीर व्हायची, आणि मार्गदर्शिका वेळ जाहीर व्हायची.

दशकानुसार लांबी

लांबीनुसार पत्रिका मांडल्यावर एक स्पष्ट नमुना समोर येतो: जुने मराठी चित्रपट लांब होते. लांबी नोंदलेल्या चित्रपटांची दशकानुसार सरासरी अशी आहे: 1977 ते 1989 मधले 17 चित्रपट, सरासरी 140.3 मिनिटे; 1990 च्या दशकातले 20, सरासरी 140.2; 2000 च्या दशकातले 31, सरासरी 127.3; 2010 च्या दशकातले 42, सरासरी 127.9; आणि 2020 पासूनचे 18, सरासरी 133.6 मिनिटे.

म्हणजे ऐंशी आणि नव्वदीच्या दशकात मराठी चित्रपट साधारण दोन तास वीस मिनिटांचा असायचा, आणि 2000 नंतर तो सुमारे तेरा मिनिटांनी लहान झाला. जुन्या चित्रपटांत गाणी अधिक असत आणि कौटुंबिक नाट्यांचा पट मोठा असे. 2000 नंतरच्या नव्या लाटेने घट्ट बांधणीच्या, कमी गाण्यांच्या चित्रपटांना जागा दिली.

टोकाचे आकडे हा बदल अधिक स्पष्ट दाखवतात. 1977 ते 1989 मधला सर्वात लहान चित्रपट 120 मिनिटांचा आहे, दे दणा दण; 1990 च्या दशकातला सर्वात लहान 118 मिनिटांचा, अबोली. 2000 च्या दशकात सर्वात लहान 95 मिनिटांचा, गाभ्रीचा पाऊस, आणि 2010 च्या दशकात 90 मिनिटांचा, पेन्शन. म्हणजे दोन तासांच्या आतले जवळजवळ सगळे चित्रपट 2000 नंतरचे आहेत.

पण 2020 पासूनची सरासरी पुन्हा वाढलेली दिसते, 133.6 मिनिटे. याचे मोठे कारण राजा शिवाजी, 195 मिनिटे, आणि हर हर महादेव, 161 मिनिटे, हे दोन ऐतिहासिक चित्रपट. इतिहासाच्या मोठ्या पटाला मोठा वेळ लागतो, आणि मराठी प्रेक्षक त्यासाठी चित्रपटगृहात तीन तास बसायला तयार असतो.

अधिक तपशील: दशकानुसार लांबी आणि गोल आकडे.

गोल आकड्यांचे प्रेम

लांबीच्या आकड्यांत आणखी एक गंमत आहे: गोल आकडे. पत्रिकेत सर्वात जास्त वेळा येणाऱ्या दोन लांबी 120 आणि 150 मिनिटे आहेत, प्रत्येकी सात चित्रपट. म्हणजे बरोबर दोन तास आणि बरोबर अडीच तास. त्यानंतर 125 मिनिटे, सहा चित्रपट, आणि 139 मिनिटे, पाच चित्रपट. 130, 135, 142 आणि 145 मिनिटांचे प्रत्येकी चार-पाच चित्रपट आहेत.

हे गोल आकडे बहुधा जाहीर केलेली ढोबळ लांबी असतात: निर्माते किंवा माहितीकोशात नोंद करणारे लोक लांबी जवळच्या गोल आकड्यात सांगतात. तरीही पत्रिकेसाठी हेच आकडे आधार आहेत, आणि म्हणून 120 आणि 150 मिनिटांच्या भोवती चित्रपटांचे छोटे गट दिसतात. दुसऱ्या स्लॉटचा शेवट सात दोन-तासी चित्रपटांनी होतो, आणि नवव्या स्लॉटचा शेवट सात अडीच-तासी चित्रपटांनी.

दिग्दर्शकांचे स्लॉट

पत्रिकेत सर्वाधिक चित्रपट दोन दिग्दर्शकांचे आहेत: महेश कोठारे, अकरा, आणि सचिन पिळगांवकर, आठ. दोघांच्या चित्रपटांची लांबी पाहिली की त्यांची शैली दिसते: दोघेही पूर्ण, भरगच्च, अडीच तासांच्या आसपासचे मनोरंजन देणारे.

महेश कोठारे यांच्या अकराही चित्रपटांची लांबी नोंदलेली आहे, आणि ती 119 ते 151 मिनिटांच्या दरम्यान आहे. सर्वात लहान झपाटलेला 2, 119 मिनिटे, आणि सर्वात लांब धडाकेबाज, 151 मिनिटे. मधले: दे दणा दण 120, माझा छकुला 130, पछाडलेला 135, खतरनाक 141, थरथराट आणि धांगड धिंगा प्रत्येकी 145, धुम धडाका 147, आणि खबरदार व झपाटलेला प्रत्येकी 150. म्हणजे अकरापैकी सात चित्रपट 140 मिनिटांहून मोठे, आणि ते मोठ्या स्लॉटमध्ये आहेत.

सचिन पिळगांवकर यांच्या आठ चित्रपटांपैकी सहांची लांबी नोंदलेली आहे, 126 ते 150 मिनिटे: एकापेक्षा एक 126, नवरा माझा नवसाचा 134, अशी ही बनवा बनवी 137, नवरी मिळे नवऱ्याला 142, आणि गंमत जम्मत व भुताचा भाऊ प्रत्येकी 150. उरलेले दोन, आत्मविश्वास आणि नवरा माझा नवसाचा 2, वेळ जाहीर व्हायची या स्लॉटमध्ये आहेत.

नव्या पिढीचे दिग्दर्शक वेगळ्या लांबीत काम करतात. सचिन कुंडलकर यांचे चार चित्रपट: गंध 96 मिनिटे, गुलाबजाम 120, वजनदार 109, आणि पाँडीचेरीची लांबी नोंदायची आहे. परेश मोकाशी यांचा वाळवी 106 मिनिटे आणि नाच गं घुमा 139. सतीश राजवाडे यांच्या मुंबई पुणे मुंबई मालिकेचे तीन भाग 101, 149 आणि 144 मिनिटांचे: पहिला भाग एका दिवसाची घट्ट गोष्ट, आणि पुढचे दोन भाग दोन कुटुंबांच्या मोठ्या पटाचे.

अधिक वाचा: दिग्दर्शकांचे स्लॉट आणि एका संध्याकाळचा बेत.

एका संध्याकाळचा बेत

लांबीनुसार पत्रिकेचा खरा उपयोग म्हणजे वेळेनुसार चित्रपट निवडणे. काही उदाहरणे. जेवणानंतर दीड-पावणेदोन तास हाती असतील, तर पहिल्या स्लॉटमधून: वाळवी, 106 मिनिटे, किंवा मुंबई पुणे मुंबई, 101 मिनिटे. पूर्ण दोन तास असतील, तर दुसऱ्या स्लॉटमधून: जोगवा, दे धक्का किंवा गुलाबजाम.

रविवारी दुपारी कुटुंबासोबत अडीच तास, तर नवव्या स्लॉटमधून: वेड, दुनियादारी किंवा झपाटलेला; किंवा संग्रहातले गंमत जम्मत, भुताचा भाऊ आणि धुम धडाका. आणि सणाच्या दिवशी मोठा कार्यक्रम हवा असेल, तर दहाव्या स्लॉटमधून कट्यार काळजात घुसली किंवा हर हर महादेव, आणि पूर्ण संध्याकाळ असेल तर राजा शिवाजी.

एका संध्याकाळी दोन चित्रपटांचा बेत आखायचा असेल, तर पहिल्या स्लॉटमधले दोन लहान चित्रपट मिळून सुमारे तीन तास होतात: उदा. पेन्शन आणि गाभ्रीचा पाऊस, 185 मिनिटे, म्हणजे राजा शिवाजीपेक्षा दहा मिनिटे कमी.

तीन विशेष कार्यक्रम

प्रत्येक वाहिनीचे काही खास कार्यक्रम असतात, जे पत्रिकेच्या नेहमीच्या वेळांपलीकडे लक्षात राहतात. मी मराठीवर बारा स्लॉटबरोबर तीन विशेष कार्यक्रम आहेत, आणि तिन्हींमध्ये चित्रपट नव्यापासून जुन्याकडे मांडलेले आहेत.

पहिला कार्यक्रम हास्याचा कट्टा. हे नाव मी मराठी वाहिनीवरच्या एका लोकप्रिय विनोदी कार्यक्रमाच्या नावावरून घेतले आहे, आणि त्यात TMDB वर विनोदी प्रकारात मोडणारे 55 चित्रपट आहेत. लांबी नोंदलेल्या 47 विनोदी चित्रपटांची सरासरी 134.2 मिनिटे आहे, म्हणजे पत्रिकेच्या एकूण सरासरीपेक्षा, 132.1 पेक्षा, थोडी अधिक. मराठी विनोदी चित्रपट हा पूर्ण संध्याकाळचा कार्यक्रम असतो: गाणी, गोंधळ, पाठलाग आणि शेवटी सगळ्यांची गळाभेट.

दुसरा कार्यक्रम प्रेमकथा: 17 चित्रपट, सगळे 2008 पासूनचे. सर्वात जुनी प्रेमकथा सखी, 2008, आणि सर्वात नवी बाई गं, 2024. लांबी नोंदलेल्या 15 प्रेमकथांची सरासरी 134.7 मिनिटे आहे. सर्वात लहान प्रेमकथा मुंबई पुणे मुंबई, 101 मिनिटे, आणि सर्वात लांब सखी, 150 मिनिटे.

तिसरा कार्यक्रम ऐंशीचे दशक: 1980 ते 1989 मधले 21 चित्रपट. या दशकात मराठी विनोदाचा सुवर्णकाळ होता, अशोक सराफ, लक्ष्मीकांत बेर्डे, सचिन पिळगांवकर आणि महेश कोठारे यांचा. ऐंशीच्या दशकातल्या लांबी नोंदलेल्या चित्रपटांची सरासरी पत्रिकेत सर्वात मोठी आहे, आणि या दशकातला सर्वात लांब चित्रपट लेक चालली सासरला आहे, 156 मिनिटे. या कार्यक्रमात 1980 चा सुळावरची पोळी ते 1989 चे भुताचा भाऊ, राजानं वाजवला बाजा आणि थरथराट असा पूर्ण दशकाचा पट आहे.

तीन कार्यक्रमांची पाने: हास्याचा कट्टा: विनोदी चित्रपट, प्रेमकथा आणि ऐंशीचे दशक; त्यांची मार्गदर्शिका तीन विशेष कार्यक्रम.

आकड्यांत मी मराठी

पत्रिकेचे आकडे असे आहेत. 150 मराठी चित्रपट, 1977 ते 2026. त्यांपैकी 128 चित्रपटांची लांबी नोंदलेली आहे, आणि त्यांची एकूण लांबी 16,908 मिनिटे आहे, म्हणजे सुमारे 282 तास, किंवा जवळजवळ पावणेबारा दिवस सलग प्रसारण. सरासरी लांबी 132.1 मिनिटे, आणि मध्यगा 134 मिनिटे.

स्लॉटनुसार वाटणी: 110 मिनिटांपर्यंत 16; 111 ते 120 मध्ये 17; 121 ते 125 मध्ये 12; 126 ते 130 मध्ये 9; 131 ते 135 मध्ये 16; 136 ते 139 मध्ये 13; 140 ते 142 मध्ये 11; 143 ते 145 मध्ये 9; 146 ते 150 मध्ये 16; 150 मिनिटांहून मोठे 9; आणि वेळ जाहीर व्हायची 9 आणि 13. सर्वात भरलेला स्लॉट 111 ते 120 मिनिटांचा, सतरा चित्रपटांसह.

दोन तास, म्हणजे 120 मिनिटे, किंवा त्याहून लहान चित्रपट 33 आहेत; अडीच तास किंवा त्याहून मोठे 16. दोन तासांच्या आतल्या 26 चित्रपटांपैकी 25 चित्रपट 2000 नंतरचे आहेत, आणि एकच, 1995 चा अबोली, त्याआधीचा.

दशकानुसार चित्रपट: 1970 च्या दशकातला एक, 1980 च्या दशकातले 21, 1990 च्या दशकातले 21, 2000 च्या दशकातले 34, 2010 च्या दशकातले 50 आणि 2020 पासूनचे 23. सर्व चित्रपटांची मूळ भाषा मराठी आहे.

सगळे आकडे एका पानावर: आकड्यांत मी मराठी; आणि रेटिंग कसे वाचावे.

रेटिंग कसे वाचावे

प्रत्येक चित्रपटासोबत TMDB वरचे रेटिंग दिसते, आणि ते वाचताना मतांची संख्या लक्षात ठेवावी. मराठी चित्रपटांना TMDB वर मते थोडी मिळतात: या पत्रिकेत सर्वाधिक संख्या 13 मते आहे, तीन चित्रपटांना: वाळवी, वेड आणि मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय. 36 चित्रपटांचे पहिले मत अजून यायचे आहे, आणि सगळ्या 150 चित्रपटांची मिळून मते 410 आहेत.

10.0 रेटिंग असलेले पाच चित्रपट आहेत: राम राम गंगाराम, दोन बायका फजिती ऐका, एक गाडी बाकी अनाडी, आघात आणि बोल बोल राणी, आणि प्रत्येकाचे रेटिंग एक किंवा दोन मतांवर उभे आहे. पाच किंवा अधिक मते असलेल्या चित्रपटांमध्ये सर्वोच्च रेटिंग कट्यार काळजात घुसलीचे आहे, 8.9; मग दे धक्का, 8.6; जोगवा, 8.5; आणि देऊळ, 8.4. शून्य मतांचे रेटिंग 0.0 असे दिसते; त्याचा अर्थ एवढाच की पहिले मत अजून यायचे आहे.

मी मराठीचे रूप

मी मराठी हे नाव एका खऱ्या मराठी दूरचित्रवाणी वाहिनीचे होते, आणि तिचे संकेतस्थळ mimarathi.tv या पत्त्यावर होते. Wayback Machine मध्ये 2011 ते 2015 या काळातली त्याची अनेक पाने जतन केलेली आहेत. त्या पानांवर वाहिनीचे घोषवाक्य होते, आपली संस्कृती आपला अभिमान, आणि मुख्य पानावर वाहिनीची ओळख: चिन्या, एक झोका नियतीचा, एक सोनेरी पान, छोटी खुशी मोठ्ठा फन, हास्य कट्टा आणि अरे वा शाब्बास असे कार्यक्रम, आणि सलाम मुंबई, पुणे, नाशिक, नागपूर, कोल्हापूर यांसारखे कार्यक्रम-सोहळे.

ते संकेतस्थळ WordPress च्या TwentyTen या थीमवर उभे होते, पण वाहिनीने ती आपल्या रंगात रंगवली होती. 21 मे 2013 रोजी जतन केलेली त्याची रंगांची फाईल आणि थीममधली चित्रे मोजून इथले रंग घेतले आहेत. वरचा मेनू एका केशरी पट्टीवर होता, जिचा रंग वरच्या #FFAA0C पासून खालच्या #FF7200 पर्यंत गडद होत जातो; त्यावर पांढरे, ठळक, Trebuchet MS अक्षरांतले दुवे, त्यांच्यामध्ये #FECC60 रंगाच्या ठिपक्यांच्या रेषा, आणि सध्याचे पान गडद लाल #B70616 रंगात.

उपमेनू फिकट पिवळसर #F7E8D4 रंगात होते, #CFB66E रंगाच्या रेषांसह; इथे कार्यक्रम पत्रिकेचा विजेट त्याच रंगात आहे. शोधनिकालांच्या शीर्षकांसाठी #FF7B01 रंगाची पट्टी वापरली जात असे; इथे प्रत्येक स्लॉटचे शीर्षक त्याच पट्टीवर आहे. पानाची पार्श्वभूमी एका फिकट क्रीम रंगाच्या पोताची होती, #FFF7E9 ते #FDEDDB, आणि खालची मेनूपट्टी पुन्हा केशरी, #FFA60B ते #FF6C00, पांढऱ्या छोट्या दुव्यांसह आणि गडद लाल #5E0000 रंगातल्या कॉपीराइट ओळीसह.

मूळ संकेतस्थळाची रुंदी 963 पिक्सेल होती, आणि इथला मुख्य स्तंभही तितकाच रुंद आहे. मजकुराचा टाइप Arial, आणि मेनूचा Trebuchet MS, जसा मूळ फाईलमध्ये होता. फरक एवढाच की मूळ संकेतस्थळावर वाहिनीचे कार्यक्रम होते, आणि इथे मराठी चित्रपटांची पत्रिका आहे.

रंगांचा सविस्तर तक्ता: मी मराठीचे रूप.

मी मराठी कसे वापरावे

मुख्यपृष्ठावर सर्वात वर पत्रिकेची ओळख आहे, केशरी शीर्षकपट्टीसह. त्याखाली कार्यक्रम पत्रिकेचा विजेट: बारा स्लॉटचे दुवे, प्रत्येकासोबत चित्रपटांची संख्या. कोणत्याही स्लॉटवर टिचकी मारली की त्या लांबीचे सर्व चित्रपट एका पानावर उघडतात, लहान आधी. त्याखाली प्रत्येक स्लॉटची एक चौकट, ज्यात पहिले काही चित्रपट आणि संपूर्ण स्लॉट हे बटण.

प्रत्येक पोस्टरखाली केशरी अक्षरांत चित्रपटाची लांबी तास आणि मिनिटांत दिसते, उदा. 2 तास 28 मि. पोस्टरवर टिचकी मारली की चित्रपटाचे पान उघडते: मराठी कथासार, प्रदर्शनाचे वर्ष, लांबी, प्रकार, कलाकार आणि दिग्दर्शक, आणि आत्ता पाहा बटण. ते बटण चित्रपट JustWatch वर उघडते, जिथे तुमच्या देशात तो कोणत्या सेवेवर, भाड्याने किंवा विकत, उपलब्ध आहे ते दिसते. मी मराठी ही मार्गदर्शिका आहे: ती चित्रपट कुठे आहे ते सांगते, आणि चित्रपट पाहणे त्या त्या सेवेवर होते.

शोधपेटीत शीर्षकाचा कोणताही भाग टाइप करा: देऊळ, मुंबई, नवरा, किंवा रोमन अक्षरांत Zapatlela, Duniyadari, Deool. मुंबई टाइप केल्यास मुंबई पुणे मुंबईचे तीन भाग आणि मुंबईचा डबेवाला असे चार चित्रपट समोर येतात. माझी यादी हे तुमचे स्वतःचे वेळापत्रक आहे: नंतर पाहायचे चित्रपट एका बटणाने त्यात जातात, आणि ही यादी तुमच्या ब्राउझरमध्येच जपली जाते.

अधिक मदत: शोधण्याच्या टिप्स आणि आत्ता पाहा बटण.

पहिला कार्यक्रम कोणता

नव्या प्रेक्षकासाठी तीन मार्ग आहेत. पहिला: तुमच्या हाती असलेल्या वेळेपासून सुरुवात करा, आणि त्या वेळेचा स्लॉट उघडा. दुसरा: पत्रिकेच्या दोन टोकांपासून सुरुवात करा, 90 मिनिटांच्या पेन्शनपासून किंवा 195 मिनिटांच्या राजा शिवाजीपासून. तिसरा: हास्याचा कट्टा उघडा आणि अशी ही बनवा बनवी, झपाटलेला किंवा वाळवी यांपैकी एक निवडा.

कोणताही मार्ग निवडा, प्रत्येक चित्रपट तुम्हाला पुढच्या चित्रपटाकडे नेईल: एका कलाकारापासून त्याच्या दुसऱ्या भूमिकेकडे, एका दिग्दर्शकापासून त्याच्या पुढच्या कामाकडे, आणि एका स्लॉटपासून पुढच्या स्लॉटकडे. मी मराठीच्या पत्रिकेत प्रत्येक वेळेसाठी एक मराठी चित्रपट वाट पाहत आहे.

भागांचे स्लॉट

मालिकांचे भाग वेगवेगळ्या लांबीचे असतात, आणि या पत्रिकेत ते वेगवेगळ्या स्लॉटमध्ये पसरलेले दिसतात. सर्वात लक्षवेधी उदाहरण सतीश राजवाडे यांची मुंबई पुणे मुंबई मालिका. पहिला भाग, 2010, फक्त 101 मिनिटांचा: एक दिवस, दोन माणसे, एक शहर. दुसरा भाग, 2015, 149 मिनिटांचा, आणि तिसरा, 2018, 144 मिनिटांचा. म्हणजे गौतम आणि गौरीची गोष्ट जसजशी त्यांच्या कुटुंबांपर्यंत पोचली, तसतशी ती लांबली: पहिल्या भागापासून दुसऱ्या भागापर्यंत 48 मिनिटांची वाढ.

महेश कोठारे यांच्या झपाटलेल्याची गोष्ट उलटी आहे. 1993 चा पहिला झपाटलेला 150 मिनिटांचा, अडीच तासांचा पूर्ण कौटुंबिक भयविनोद, गाण्यांसह. 2013 चा झपाटलेला 2, थ्रीडीमध्ये, 119 मिनिटांचा. वीस वर्षांत तात्या विंचूची गोष्ट 31 मिनिटांनी लहान झाली, आणि हा बदल पत्रिकेतल्या दशकानुसार बदलत्या लांबीचे अगदी नेमके उदाहरण आहे.

सचिन पिळगांवकर यांचा नवरा माझा नवसाचा, 2004, 134 मिनिटांचा आहे; त्याचा दुसरा भाग, 2024, वेळ जाहीर व्हायची या स्लॉटमध्ये आहे, कारण त्याची लांबी TMDB वर अजून नोंदायची आहे. पहिल्या भागात एसटी बसचा प्रवास होता, आणि दुसऱ्या भागात कोकण रेल्वेचा.

आणि शिवकालावर आधारित दोन चित्रपट: हर हर महादेव, 2022, 161 मिनिटे, आणि राजा शिवाजी, 2026, 195 मिनिटे. दोन्ही शिवकालातल्या कथा, पण दुसरा चित्रपट पहिल्यापेक्षा 34 मिनिटांनी मोठा. पत्रिकेतले हे दोन चित्रपट मिळून सहा तासांहून थोडे कमी, 356 मिनिटे.

कलाकारांचे स्लॉट

प्रत्येक कलाकाराचे चित्रपट पत्रिकेत कुठे बसतात, हे पाहणेही रंजक आहे. TMDB वरच्या कलाकार-यादीनुसार अशोक सराफ 25 चित्रपटांत आहेत; त्यांपैकी 21 चित्रपटांची लांबी नोंदलेली आहे, आणि सरासरी 139.9 मिनिटे. लक्ष्मीकांत बेर्डे यांचेही 25 चित्रपट, 22 नोंदलेले, सरासरी 139.6. म्हणजे या दोघांचा सरासरी चित्रपट दोन तास वीस मिनिटांचा, ऐंशी आणि नव्वदीच्या दशकाच्या सरासरीइतकाच.

वर्षा उसगांवकर यांच्या नोंदलेल्या 11 चित्रपटांची सरासरी 139.2, आणि अलका कुबल यांच्या 13 चित्रपटांची 136.8 मिनिटे; अलका कुबल यांच्या तेराही चित्रपटांची लांबी नोंदलेली आहे, 115 ते 156 मिनिटे. त्यांचे कौटुंबिक नाट्यपट, माहेरची साडी आणि लेक चालली सासरलासारखे, मोठ्या स्लॉटमध्ये आहेत.

नव्या पिढीचे कलाकार लहान स्लॉटकडे झुकलेले दिसतात. स्वप्नील जोशी यांच्या 13 नोंदलेल्या चित्रपटांची सरासरी 129.3 मिनिटे, मकरंद अनासपुरे 129.4, सई ताम्हणकर 130.8, सुबोध भावे 131.8, भरत जाधव 131.9 आणि मुक्ता बर्वे 132.7. सचिन खेडेकर यांची सरासरी 134.6 आहे, कारण त्यांच्या चित्रपटांत 195 मिनिटांचा राजा शिवाजीही आहे.

आणि या यादीत सर्वात लहान सरासरी सोनाली कुलकर्णी यांची आहे: 14 नोंदलेल्या चित्रपटांची सरासरी 121.3 मिनिटे. त्यांच्या चित्रपटांत पत्रिकेतले काही सर्वात लहान चित्रपट आहेत, पेन्शन 90, गंध 96, गाभ्रीचा पाऊस 95 आणि तिचं शहर होणं 98 मिनिटे; आणि सर्वात लांब आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर, 159 मिनिटे. कला चित्रपटांच्या घट्ट बांधणीच्या कथा आणि सोनाली कुलकर्णी यांचे नाते या आकड्यांतून दिसते.

प्रकारानुसार लांबी

चित्रपटाचा प्रकार आणि त्याची लांबी यांचेही एक नाते आहे. लांबी नोंदलेल्या चित्रपटांची प्रकारानुसार सरासरी अशी आहे: विनोदी 47 चित्रपट, सरासरी 134.2 मिनिटे; नाट्य 80 चित्रपट, 132.8; प्रेमकथा 15 चित्रपट, 134.7; कौटुंबिक 7 चित्रपट, 140.3; थरारपट 13 चित्रपट, 123.6; भयपट 5 चित्रपट, 128.6; आणि ऐतिहासिक 3 चित्रपट, तब्बल 165 मिनिटे.

थरारपट हे पत्रिकेतले सर्वात घट्ट चित्रपट आहेत: सरासरी दोन तासांपेक्षा थोडे जास्त. सविता दामोदर परांजपे 108, टेक केअर गुड नाईट 110, रानभूल 110, जिलबी 122 आणि शटर 123 मिनिटे. रहस्य आणि ताण टिकवण्यासाठी कथा वेगाने पुढे सरकावी लागते, आणि म्हणून थरारपट लहान स्लॉटमध्ये जास्त दिसतात. सर्वात लांब थरारपट वाय आहे, 153 मिनिटे, ज्यात एका वैद्यकीय गुन्ह्याचा तपास मोठ्या पटावर उलगडतो.

उलट कौटुंबिक चित्रपट मोठे आहेत: मुरांबा 128, राजानं वाजवला बाजा 137, माहेरची साडी 139, ओले आले 142, आई मला माफ कर 147, नवरा माझा नवसाचा 134 आणि वायझेड 155 मिनिटे. कुटुंबात माणसे अनेक, प्रत्येकाची एक गोष्ट, आणि सगळ्यांना पडद्यावर वेळ द्यावा लागतो.

आणि ऐतिहासिक चित्रपट सर्वात मोठे: लोकमान्य: एक युगपुरुष 139, हर हर महादेव 161 आणि राजा शिवाजी 195 मिनिटे. इतिहासातल्या घटना, युद्धे आणि व्यक्तिरेखांचा पट मोठा असतो, आणि त्यासाठी पत्रिकेतले सर्वात मोठे स्लॉट राखून ठेवलेले दिसतात.

स्लॉट आणि रेटिंग

लांबीचा आणि दर्जाचा काही संबंध आहे का? या पत्रिकेत प्रत्येक स्लॉटमधल्या, किमान एक मत मिळालेल्या चित्रपटांची सरासरी रेटिंग अशी आहे: 110 मिनिटांपर्यंत 6.51; 111 ते 120 मध्ये 7.55; 121 ते 125 मध्ये 7.67; 126 ते 130 मध्ये 6.21; 131 ते 135 मध्ये 7.43; 136 ते 139 मध्ये 7.20; 140 ते 142 मध्ये 5.98; 143 ते 145 मध्ये 6.03; 146 ते 150 मध्ये 7.44; आणि 150 मिनिटांहून मोठ्या स्लॉटमध्ये 7.49.

म्हणजे सर्वोच्च सरासरी 121 ते 125 मिनिटांच्या स्लॉटची आहे, सव्वादोन तासांच्या आसपास, पण तिथे बोल बोल राणी आणि आघात यांचे एका मतावरचे 10.0 रेटिंग सरासरी वर ओढतात. 111 ते 120 चा स्लॉट जवळजवळ बरोबरीने आहे, आणि तिथे जोगवा, दे धक्का, बापजन्म आणि बाळाचे बाप ब्रह्मचारी हे चार चित्रपट 8 किंवा अधिक रेटिंगचे आहेत.

140 ते 145 मिनिटांच्या दोन स्लॉटची सरासरी सर्वात कमी आहे, सुमारे 6. तिथे जुन्या कौटुंबिक नाट्यांचे काही चित्रपट आहेत ज्यांना TMDB वर अजून थोडीच मते आहेत, उदा. माहेरचा आहेर, 2.0 रेटिंग एका मतावर. आणि सर्वात लांब स्लॉट, 150 मिनिटांहून मोठा, पुन्हा उंचावतो, कारण तिथे कट्यार काळजात घुसली, आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर, हर हर महादेव आणि धडाकेबाज हे चार चित्रपट 8 किंवा अधिक रेटिंगचे आहेत.

या आकड्यांतून एकच निष्कर्ष निघतो: चांगला मराठी चित्रपट प्रत्येक लांबीत आहे. 90 मिनिटांच्या स्लॉटपासून सव्वातीन तासांपर्यंत, प्रत्येक स्लॉटमध्ये किमान एक असा चित्रपट आहे ज्याला 8 किंवा अधिक रेटिंग मिळाले आहे.

पत्रिकेची आठवण

एकेकाळी घराघरात वर्तमानपत्राच्या एका कोपऱ्यात दूरचित्रवाणीची कार्यक्रम पत्रिका छापलेली असायची. रविवारी दुपारी चार वाजता मराठी चित्रपट, आणि सगळे घर दूरचित्रवाणीसमोर. तो चित्रपट किती वेळ चालेल, यावरून संध्याकाळचा चहा, बाजाराची फेरी आणि रात्रीचे जेवण ठरायचे. चित्रपटाची लांबी ही घराच्या दिनक्रमाचा भाग होती.

मी मराठी, ही वाहिनी, त्याच परंपरेतली होती: मराठी माणसासाठी मराठी मनोरंजन, नाटके, कथा, विनोदी कार्यक्रम आणि शहराशहरांतले सोहळे. या संकेतस्थळाचे नाव आणि रंग त्या वाहिनीच्या आठवणीतून घेतले आहेत, आणि त्यातली कार्यक्रम पत्रिकेची कल्पनाही.

आज चित्रपट कधीही, कुठेही पाहता येतो, पण प्रश्न तोच राहतो: आज संध्याकाळी किती वेळ आहे? दीड तास, दोन तास, की पूर्ण संध्याकाळ? मी मराठीची पत्रिका त्या प्रश्नाचे उत्तर देते. प्रत्येक स्लॉटमध्ये त्या वेळेत बसणारे मराठी चित्रपट आहेत, जुने आणि नवे, हसवणारे आणि अंतर्मुख करणारे. वेळ निवडा, स्लॉट उघडा, आणि आत्ता पाहा बटण दाबा.

पत्रिकेचा आणखी एक उपयोग म्हणजे एका आठवड्याचा बेत. सोमवार ते शुक्रवार, कामावरून परतल्यावर, पहिल्या दोन स्लॉटमधले पाच चित्रपट: पेन्शन, वाळवी, मुंबई पुणे मुंबई, जोगवा आणि गुलाबजाम. शनिवारी संध्याकाळी मधल्या स्लॉटमधून देऊळ किंवा मुरांबा. आणि रविवारी दुपारी मोठ्या स्लॉटमधून अशी ही बनवा बनवी, झपाटलेला किंवा कट्यार काळजात घुसली. एका आठवड्यात सात चित्रपट, सात वेगळ्या लांबी, आणि मराठी चित्रपटाच्या पन्नास वर्षांचा एक छोटा प्रवास.

आणि जर एखाद्या दिवशी पूर्ण दिवस हाती असेल, तर पत्रिकेच्या दोन टोकांना एकत्र जोडा: सकाळी पेन्शन, 90 मिनिटे, आणि संध्याकाळी राजा शिवाजी, 195 मिनिटे. दोन्ही मिळून पावणेपाच तास, आणि एका कुटुंबाच्या छोट्या संघर्षापासून एका राज्याच्या स्थापनेपर्यंतचा पट.

कोणताही बेत आखा, पत्रिका तुमच्या हाती असलेल्या वेळेशी जुळवून घेते. वेळ थोडा असो वा भरपूर, मराठी चित्रपटाचा एक तुकडा त्या वेळेत नक्की बसतो, आणि प्रत्येक तुकड्यात महाराष्ट्राची एक नवी गोष्ट, एक नवा चेहरा आणि एक नवे गाणे भेटते. मी मराठीची ही पत्रिका म्हणजे आपल्या संस्कृतीचा, आपल्या अभिमानाचा एक रोजचा, सोयीचा दरवाजा.

प्रत्येक दशकाची दोन टोके

प्रत्येक दशकातला सर्वात लहान आणि सर्वात लांब चित्रपट पाहिला, तर पत्रिकेचा पूर्ण प्रवास पाच ओळींत सांगता येतो. 1977 ते 1989: सर्वात लहान दे दणा दण आणि बाळाचे बाप ब्रह्मचारी, प्रत्येकी 120 मिनिटे; सर्वात लांब लेक चालली सासरला, 156 मिनिटे. म्हणजे त्या काळात दोन तास ही किमान लांबी होती.

1990 चे दशक: सर्वात लहान अबोली, 118 मिनिटे; सर्वात लांब पैंजण, 161 मिनिटे, तमाशाच्या फडाची गोष्ट. 2000 चे दशक: सर्वात लहान गाभ्रीचा पाऊस, 95 मिनिटे, आणि सर्वात लांब खबरदार आणि सखी, प्रत्येकी 150 मिनिटे. या दशकात पहिल्यांदा दीड तासाच्या आसपासचे चित्रपट दिसतात, आणि ते दोन्ही 2009 चे आहेत: गाभ्रीचा पाऊस आणि गंध.

2010 चे दशक: सर्वात लहान पेन्शन, 90 मिनिटे, संपूर्ण पत्रिकेतला सर्वात लहान; सर्वात लांब कट्यार काळजात घुसली, 162 मिनिटे. या एकाच दशकात 72 मिनिटांचा फरक आहे, म्हणजे दोन टोकांमध्ये एका पूर्ण लहान चित्रपटाइतका वेळ. आणि 2020 पासून: सर्वात लहान तिचं शहर होणं, 98 मिनिटे; सर्वात लांब राजा शिवाजी, 195 मिनिटे. या काळात दोन टोकांमधला फरक 97 मिनिटांचा आहे, पत्रिकेतला सर्वात मोठा.

हा प्रवास एका वाक्यात सांगायचा तर: जुन्या काळात मराठी चित्रपट दोन ते अडीच तासांच्या एका ठरलेल्या चौकटीत असे, आणि नव्या काळात त्या चौकटीच्या दोन्ही बाजू खुल्या झाल्या, दीड तासाच्या घट्ट कथांपासून सव्वातीन तासांच्या ऐतिहासिक पटापर्यंत.

तीन विभागांची तुलना

लहान स्लॉटचे 70 चित्रपट, मोठ्या स्लॉटचे 58 आणि वेळ जाहीर व्हायचीचे 22: या तीन विभागांची तुलनाही सांगण्यासारखी आहे. लहान स्लॉटमध्ये 2000 नंतरचे चित्रपट जास्त आहेत, 70 पैकी 58; मोठ्या स्लॉटमध्ये ऐंशी आणि नव्वदीच्या दशकातले 25 आणि 2000 नंतरचे 33. मोठ्या स्लॉटच्या चित्रपटांना मिळून 197 मते आहेत, लहान स्लॉटच्या 172, आणि वेळ जाहीर व्हायचीच्या 41.

किमान एक मत मिळालेल्या चित्रपटांची सरासरी रेटिंग लहान स्लॉटमध्ये 7.06 आणि मोठ्या स्लॉटमध्ये 6.95, म्हणजे जवळजवळ सारखी. विनोदी चित्रपटही दोन्हीकडे सारखेच: लहान स्लॉटमध्ये 23 आणि मोठ्या स्लॉटमध्ये 24. प्रेमकथाही: 7 आणि 8. पत्रिकेचे दोन मोठे विभाग म्हणजे दोन वेगळ्या काळांच्या सवयी आहेत, पण दर्जा आणि आवड दोन्हीकडे सारखी विभागलेली दिसते.

नवे चित्रपट कुठे बसतात

2024 ते 2026 या तीन वर्षांत आलेले तेरा चित्रपट पत्रिकेत कुठे बसतात, हे पाहिले की आजच्या मराठी चित्रपटाचे वैविध्य दिसते. हे तेरा चित्रपट दहापैकी नऊ लांबीच्या स्लॉटमध्ये आणि वेळ जाहीर व्हायचीच्या एका स्लॉटमध्ये विखुरलेले आहेत.

सर्वात लहान तिचं शहर होणं, 98 मिनिटे, पहिल्या स्लॉटमध्ये. मंगला, 115 मिनिटे, दुसऱ्या स्लॉटमध्ये. तिसऱ्या स्लॉटमध्ये दोन: जिलबी, 122, आणि बोल बोल राणी, 125. श्रीदेवी प्रसन्न, 127, चौथ्या स्लॉटमध्ये. नाच गं घुमा, 139, सहाव्या; ओले आले, 142, सातव्या; जुनं फर्निचर, 144, आठव्या; क्रांतिज्योति विद्यालय मराठी माध्यम, 149, नवव्या; आणि राजा शिवाजी, 195, दहाव्या. उरलेले तीन, गुलकंद, नवरा माझा नवसाचा 2 आणि बाई गं, वेळ जाहीर व्हायची या स्लॉटमध्ये, कारण त्यांची लांबी TMDB वर अजून नोंदायची आहे.

म्हणजे आजचा मराठी चित्रपट प्रत्येक लांबीत मोकळेपणाने वावरतो: दीड तासाच्या शहरी कथेपासून सव्वातीन तासांच्या इतिहासापर्यंत. 2024 चे लांबी नोंदलेले पाच चित्रपट 98 ते 144 मिनिटांच्या दरम्यान आहेत, आणि त्यांत शहरातल्या एका स्त्रीची जागृती, घरमालकीण आणि घरकामगार यांचे नाते, बाप-लेकाचा प्रवास, एक हलकीफुलकी प्रेमकथा आणि ज्येष्ठ नागरिकांची व्यथा अशा पाच वेगळ्या गोष्टी आहेत. प्रत्येक गोष्टीने स्वतःची लांबी निवडली आहे.

प्रश्न